از اخترشناسان در بابل باستان مفاهیم بسیاری از جمله تقسیم بندی آسمان به ۳۶۰ درجه به ما رسیده است . آنها میتوانستند با انجام محاسباتی موقعیت سیارات را ردیابی کنند. شماری از لوحهای خط میخی بابلی که متعلق به ۳۵۰-۵۰ پیش از میلاد هستند را ماتیو اوسندریور (Ossendrijver) به تازگی ترجمه کرده و متوجه شده که اخترشناسان بابلی از محاسباتی بسیار دقیقی برای ردیابی موقعیت سیاره مشتری استفاده میکردند. روشی که به کار میبردند برپایه روش محاسبه هندسی محیط ذوزنقه است که تاکنون فکر میکردیم در سده ۱۴ میلادی در آکسفورد ابداع شد. این کشف شگفت انگیز نظرها را درباره کارهای اخترشناسان بابلی تغییر میدهد و اینکه تا چه حد دانش مدرن در غرب مرهون اخترشناسان بابلی است.
نتایج این کشف در نشریه Science منتشر شده که از لینک زیر میتوانید ببینید و بخوانید.
http://science.sciencemag.org/content/351/6272/482
جامعه باستان شناسی ایران Society for Iranian Archaeology©
