نیاکان ما بیش از آنچه فکر می کردیم روی درخت ها به سر بردند
Lucy: More Time in Trees
چندی پیش پژوهش های تازه ای روی اسکلت لوسی (“Lucy”) انجام شده بود که به پژوهشگران این اجازه را داد که بتوانند چگونگی مرگ وی را بازسازی کنند. حال پژوهشگران مدعی اند که به نتایج بسیار جالب دیگری دست یافته اند. نتایج این کشفیات در آخرین شماره ی مجله ی PLOS One منتشر شده است.
لوسی قدمتی بیش از سه میلیون سال دارد و به عنوان یکی از افراد Australopithecus afarensis شناخته می شود که بیش از ۴۰ سال پیش از منطقه ی آفار (Afar) در اتیوپی کشف شد. آزمایش های سی.تی اسکن تازه ای که روی اسکلت لوسی انجام شده نشان می دهد که هرچند روی دو پا راه می رفته ولی با هر گام برداشتنی به کنارها خم میشده است. به عبارتی لنگ لنگان راه می رفته است. به همین خاطر، در مقایسه با انسان هوشمند و مدرن، راه رفتن از وی انرژی بیشتری می گرفته و احتمالن در راهپیمایی های درازمدت دچار مشکلاتی می شده است. افرون بر آن، نامتناسبی در درازهای اندام های فوقانی و تحتانی وی دیده می شود که پیشنهاد می کند که وی به مانند ژیمناست ها از دستان بلندتری برخوردار بوده است. چنین شواهدی در کنار دیگر شواهد، بطور کلی، پژوهشگران را به این نتیجه رسانده که لوسی دست کم یک سوم از عمر خود را روی درخت به سر برده است. این نتیجه کاملن با نتایج پژوهش های پیشین همخوانی دارد که برپایه ی آن مرگ لوسی به احتمال زیاد به خاطر افتادن از روی درخت بوده است.
جزئیات بیشتر درباره ی نتایج این پژوهش ها را از لینک زیر می توانید بخوانید.
http://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0166095
© Society for Iranian Archaeology جامعه باستان شناسی ایران
https://telegram.me/societyforiranianarchaeology