محمدرضا ریاضی (۱۴۰۳-۱۳۲۸)، زادۀ روستای کشه دهستان طرق رود شهرستان نطنز استان اصفهان بود. او در اواخر سال ۱۳۵۳ به استخدام رسمی وزارت فرهنگ و هنر درآمد و در ادارۀ مالی ـ اداری مرکز باستان‌شناسی فعالیت داشت. از سال ۱۳۵۸ نیز به کتابخانۀ موزۀ ملی ایران منتقل شد. پس از اتمام دوران کارشناسی و کارشناسی ارشد جغرافیا، در دهۀ ۷۰در دانشگاه تهران مقطع کارشناسی ارشد باستان‌شناسی را نیز به پایان رساند.
افزون بر فعالیت‌های تحقیقاتی و پژوهشی در حوزۀ تاریخ هنر و باستان‌شناسی، در کارنامۀ حرفه‌ای ریاضی، ریاست کتابخانۀ موزۀ ملی ایران، عضویت در شورای پژوهشی موزۀ ملی ایران، نمایندۀ سازمان میراث فرهنگی در کمیتۀ حافظۀ جهانی یونسکو و تدریس تاریخ هنر ایران و جهان در دانشکده‌های هنر دانشگاه تهران، الزهرا، شهید بهشتی (بنیاد ایران‌شناسی)، دانشگاه هنر، مرکز آموزش عالی میراث فرهنگی و دانشگاه هنر اصفهان دیده می‌شود.
محمدرضا ریاضی در کنار همسرش دکتر آرمان شیشه‌گر پژوهش‌های ارزنده‌ای در زمینۀ باستان‌شناسی و هنر ایران انجام داده بود و مقاله‌ها و کتاب‌های گوناگونی نوشته و ترجمه کرده بود.
محمدرضا ریاضی در تاریخ ۲۶ خردادماه ۱۴۰۳ در سن ۷۵ سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت.
جامعۀ باستان‌شناسی ایران، درگذشت زنده‌یاد محمدرضا ریاضی را به دکتر شیشه‌گر گرامی، فرزندان و جامعۀ باستان‌شناسی ایران تسلیت می‌گوید.
