پس از نبرد آکتیوم در ۳۱ پ.م، مصر به بخشی از امپراتوری روم منضم شد. در سده‌های نخست تا سوم میلادی، شکلی تازه از اشیای تدفینی (پرتره/تک چهره‌های مومیایی) در مصر مورد پسند قرار گرفت و رایج شد.
نه تنها تعداد بسیاری از این تک‌چهره‌ها تصویر واقع‌گرایانه افراد بلکه بازتابی از برتری‌های میان افراد در امر تدفین نیز بود. معادل سبک ناتورالیستی (طبیعت‌گرایانه) این آثار نیز نقاشی‌های یونانی-رومی در منطقۀ مدیترانه بود که به دنبال سنت مومیایی کردن مصریان در تابوت‌هایی قرار می‌گرفتند که دارای تزئین بسیار بودند.
در سال ۱۹۹۵ موزهٔ بریتانیا همایش بزرگی در باب آداب و رسوم تدفین در مصر رومی ترتیب داد و نیز در سال ۱۹۹۷ نمایشگاه ویژهٔ چهره‌های باستانی این پرتره‌های مومیایی برگزار شد که بسیاری از مؤسسات از سراسر جهان را به منظور شرکت در یک برنامۀ پژوهشی علمی در مورد شناسایی چوب پرتره‌های مومیایی در موزۀ بریتانیا گرد هم آورد و الهام‌بخش پژوهش‌های مشترک گردید.
بیشتر بخوانید:
https://www.getty.edu/publications/mummyportraits/part-one/2/
