میزان تفاوتهای فیزیولوژیک نئاندرتالها با ما، کانون بسیاری از مطالعات در بحث فرگشت انسان است. یکی از موضوعات مورد توجه این است که شباهتهای فیزیولوژیک انسان مدرن و نئاندرتالها به تا چه حدی بوده است. در این میان زمان از شیر گرفتن نوزادان در دو گونه موضوع بسیار مهمی است. زمان از شیر گرفتن کودکان در انسانهای مدرن با تقاضای بالای تغذیهای کودک برای رشد مغز مرتبط است و رابطه مستقیمی با فیزیولوژی نوزاد و سرعت رشد آنها دارد. اما همین موضوع درباره نئاندرتالها و بخصوص الگوهای رشد در نوزادان آنها بحث داغی است. برخی از مطالعات نشان میدهد که الگوی رشد در آنها بسیار سریع بوده است و برخی دیگر تفاوتهای بسیار جزیی را نسبت به انسانهای مدرن پیشنهاد میدهند. تعدادی از دانشمندان عموما ایتالیایی از الگوهای شیمیایی و ایزوتوپی همزمان با سرعت رشد مینای سه دندان شیری نئاندرتال از شمال شرقی کشور ایتالیا با سن بین ۷۰ تا ۵۰ هزار سال پیش و همان نوع دندان در یک انسان مدرن عصر پارینهسنگی نوین برای موضوع میزان سرعت رشد مینای دندان استفاده کردهاند. نتایج این تحقیق نشان میدهد که استراتژی پرستاری در انسان مدرن، با شروع از شیر گرفتن در سن ۵ تا ۶ ماه هگی، در میان نئاندرتالها نیز وجود داشته است. این کشف در ابتدا محدودیتهای متابولیکی در نئاندرتالها را مشخص میکند و در ثانی برخلاف عقاید پیشین نشان میدهد که از شیر گرفتن زود هنگام نوزادان نئاندرتال دلیل مرگ و میر بالا و انقراض آنها نمیتوانسته باشد.
مقاله در نشریه PNAS منتشر شده است و لینک آن در زیر میآید. امیدواریم از خواندن آن لذت ببرید.
میعاد رجایی، دانشجوی ارشد باستان شناسی، بوعلی سینا
س. ح. گوران، موزه نئاندرتال، آلمان
https://www.pnas.org/node/957492.abstract?collection
جامعه باستانشناسی ایران Society for Iranian Archaeology ©
