از زمان کشف فیزیکی انسانریخت دنیسووا در منطقه کوهستان آلتایی سیبری تا بحال، رفتار و خصوصیات این گونه انسان و رابطههایی که با انسان مدرن و نئاندرتالها داشته، فوقالعاده در نزد دیرینانسانشناسان مورد توجه بوده است. آنها چگونه شکل گرفتهاند؟ چه زمانی با نئاندرتالها ملاقات داشتهاند؟ کجاها زندگی کردهاند و قلمروی آنها چقدر گسترده بوده است؟ پاسخ به این پرسشها و پرسشهایی از این دست برای فهم گذشته آنها و همچنین سرنوشتشان و در نهایت داستان فرگشت انسانی بسیار مهم هستند. ما میدانیم که تا بحال تنها پنج قطعه از بقایای اسکلتی این گونه انسانی در غار دنیسووا کشف شده است. تازهترین تحقیق در همین رابطهها در نشریه (Science advances) به قلم تعدادی از دانشمندان فرانسوی و روسی منتشر شده است. تحقیق نیز در رابطه با یکی از همین بقایای اسکلتی بوده که استخوان انگشت (۳ phalanx) بوده و آن را با انگشت انسانریخت نئاندرتالها مقایسه ریختشناسی کردهاند. تحقیق تازه که بر اساس تصاویر با کیفیت بسیار بالاست، نشان میدهد که احتمالا فیزیک اندام انسانریختهای دنیسووا به انسان مدرن در مقایسه با نئاندرتالها، نزدیکتر بوده است. این درحالی است که تحقیقات پیشین روی همین انگشت نشان داده بود که صاحب آن از لحاظ ژنتیکی به نئاندرتالها شباهت بیشتری داشته است. از این تحقیق نتایج تبارشناسی جالبی نیز استخراج شده است به این صورت که ظاهرا اندکی پس از انشعاب نئاندرتالها از دنیسوواها در حدود ۴۱۰۰۰۰ هزار سال پیش، تغییرات محسوسی در فرم استخوانهای انگشت آنها شکل گرفته است.
لینک مقاله:
https://advances.sciencemag.org/content/5/9/eaaw3950
سامان حیدری گوران، موزه نئاندرتال آلمان
جامعه باستانشناسی ایران Society for Iranian Archaeology ©
