این اثر که ۹۰۰ میلادی در زیر خاک مدفون شده، یک ظرف نقرهای دردار با خاستگاهی در آسیای غربی است که بیش از ۱۰۰۰ سال پیش، نیمی از جهان را دور زده و حال در اسکاتلند سر از خاک بیرون آورده است.
زمانی که این ظرف در دههٔ گذشته از دل خاک بیرون آمد، هنوز پارچهای که به دور آن پیچیده بودند باقی بود، وضعیتی که در باستانشناسی امر نادری است؛ زیرا مواد آلی چون پارچه میپوسند و از بین میروند. سطح ظرف نیز تنها با اسکن پرتو ایکس قابل دیدن بود. از آن زمان به بعد پارچه تا حدودی برداشته و ظرف با لیزر تمیز شد تا سطح نقرهای آن از خوردگیهای سبزرنگ پاک شود.
تصاویر روی ظرف در ارتباط با شمایلنگاری زرتشتیست هرچند که از محل کلیسایی در اسکاتلند یافت شده است.
به باور دانشمندان نقرهای که این ظرف از آن ساخته شده از معدنی در ایران امروزی بدست میآمده است.
این اثر به موزهٔ ملی اسکاتلند اختصاص یافت که این هفته دربارهٔ کشف آن پیش از اولین نمایش عمومی اطلاعرسانی شده و در نمایشگاه آتی “شاهراه خراسان بزرگ” در معرض دید همگان قرار خواهد گرفت.
برای آگاهی بیشتر: