اختراع لباس و توسعه ابزارهای مورد نیاز برای تولید آن، علاوه بر اینکه نشان دهندۀ پیچیدگی فرهنگی و شناختی انسان میباشد، یک عامل ضروری برای توانایی انسان نخستین در گسترش از آفریقای دورۀ پلیستوسن به محیطهایی با چالشهای جدید زیست محیطی نیز بوده است
در مقالهای که به چاپ رسیده است، علایم کندن پوست و خز از روی شصت ابزار استخوانی و یک ابزار ساخته شده از دندان پستانداران دریایی در غار «کانترابندیر» در مراکش را شرح میدهد. این یافتهها که نخستین بار در سال ۲۰۱۱ توسط گروه تحقیقاتی تکامل آفریقا به سرپرستی امیلی هالت از موسسۀه علوم تاریخ بشر ماکس پلانک آلمان و با همکاری موسسۀ منشا انسان دانشگاه ایالتی آریزونا، در نزدیکی ساحل اقیانوس اطلس بدست آمدند؛ تولید ابزار تخصصی و ظهور فرهنگ پیچیدۀ آفریقاییها را تایید میکند.
از میان دوازده هزار قطعه استخوان، بیش از شصت استخوان جانوری یافت شد که بوسیله انسانها و برای استفاده به عنوان ابزار شکل داده شده بودند. مقایسه این ابزارها با دیگر یافتههای باستانشناختی شناسایی شده نشانگر شکل یکسان و برشهای مشابه با ابزارهایی است که جهت کار روی چرم استفاده میشدند. به گفته امیلی هالت پژوهشگر محوطه، الگوی برشهای عمدی روی استخوان فک و اندام گوشتخواران نشان میدهد که کندن پوست این جانوران توسط ساکنان غار کانترباندیر ، نه بخاطر گوشت بلکه بیشتر به دلیل استفاده از خز آنها بوده است
در میان قطعات استخوانی، نوک دندان یک نهنگ یا دلفین نیز کشف شد که به عنوان یک تراشۀ فشاری (ابزاری جهت شکل دادن به ابزار سنگی) استفاده میشده و با توجه به قدمت آن میتوان گفت این نخستین مدرک قطعی استفاده از دندان پستانداران دریایی توسط انسان و تنها پستاندار شناسایی شده دورۀ پلیستوسن در شمال آفریقا میباشد
بر این اساس، انسان هوشمند در صد بیست هزار سال پیش برای ساخت ابزارهای کاربردی و استفاده از آنها برای فعالیتهای خاصی از جمله چرم و خز از استخوانها استفاده بیشتری میکرده است
جهت دسترسی به متن کامل مقاله به لینک زیر مراجعه فرمایید
سعیده اشعری، دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تهران، بنیاد پژوهشهای پارینه سنگی، دیار مهر
س.ح. گوران، موزه نئاندرتال، بنیاد پژوهشهای پارینه سنگی، دیار مهر
©Society for Iranian Archaeology جامعۀ باستانشناسی ایران
