عنوان بالا موضوع مقاله‌ای تازه است که توسط «اولریان میونه» و «مارتا لار» از مرکز تحقیقاتی «سی ان ار اس» فرانسه و دانشکده فرگشت انسان دانشگاه کمبریج در نشریه Nature Communication منتشر شده است. مقاله با این مسئله مهم شروع می‌شود که با تمام پیشرفت‌هایی که در مقوله انسان‌شناسی صورت یافته است هنوز منشاء انسان مدرن ناشناخته مانده است و مورد بحث و مجادله است. مشکل اینجاست که تعداد سنگواره‌های انسان‌ریخت‌های اواخر دوره پلیستوسن خیلی کمیاب هستند و در نتیجه بازسازی فرگشت انسان را با محدودیت روبرو کرده است. نویسندگان این مقاله با استفاده از روش مدل‌سازی تبارزایی (Phylogenetic) بر روی آن تعداد سنگواره‌های انسان‌ریخت‌های موجود اواخر دوره پارینه‌سنگی میانی آفریقا، دست به پیش بینی آخرین ریخت‌شناسی جد مشترک همه انسان‌های مدرن زده‌اند. در ابتدا نتایج کار تحقیقاتی نشان از فرآیند پیچیده فرگشت هوموساپینس‌ها است که از جمعیت‌ها و جوامع در مناطق مختلف جغرافیایی قاره افریقا را تایید می‌کند، هر چند که لزوما همه این جوامع در شکل‌گیری انسان‌های مدرن کنونی نقش نداشته‌اند. بر اساس سنگواره‌هایی که در حال حاضر موجود است به نظر می‌رسد که هوموساپینس‌ها از ترکیب جمعیت‌های مناطق جنوبی و شرقی آفریقا شکل گرفته‌اند. اما موضوع مهم این است که سنگواره‌های مناطق شمالی آفریقا ممکن است نماینده جوامعی باشند که با نئاندرتال‌ها ترکیب (تبادل ژنتیکی) در همان زمان دوره اواخر پارینه‌سنگی میانی، یافته باشند.
س.ح. گوران، موزه نئاندرتال، آلمان
لینک مقاله به پیوست می باشد (دسترسی به اصل مقاله برای عموم آزاد است) و امیدوارم از خواندن این مقاله لذت ببیرید.
https://www.nature.com/articles/s41467-019-11213-w
با سپاس از ایشان؛ جامعه باستان‌شناسی ایران Society for Iranian Archaeology ©
