انسانریختها در حداقل ۷۰۹ هزار سال پیش به شکلی راه خود را تا جزیره لوزون، یکی از بزرگترین جزایر کشور فلیپین، یافتهاند. این کشف در نشریه “نیچر” منتشر شده است و باستانشناسان گزارش میدهند که موفق به کشف ۵۷ قطعه دستافزار سنگی و حدود ۴۰۰ قطعه استخوان مربوط به کرگدن شدهاند. دستافزارهای سنگی و وجود تعداد قابل توجهی بریدگی روی استخوانها که حاصل ضربات دستافزار سنگی بر روی آنها بوده، نشان میدهد که انسانریختها (احتمالا هوموارکتوسها) توانایی شکار و قصابی کرگدن را داشتهاند اما جدای از این کشف، مسئله راز آلود درباره آن این است که چگونه انسانریختها توانستهاند که به این جزیره بسیار دور افتاد پای نهنند. آیا آنها یک جور قایق داشتهاند؟ بعضی پیشنهاد دادهاند که شاید یک سونامی بزرگ موجب انتقال گروه کوچکی از هوموارکتوسها به این جزیره دور افتاده شده باشد. بعضی به وجود پلهای طبیعی ایجاد شده بین جزایر در دورههای که سطح آب اقیانوس پایین بوده است را عامل آن دانستهاند. هر چند که این نیز به سختی قابل قبول است با توجه به عمق بسیار زیاد دریا در بین این جزیره و دیگر جزیرهها. در هر صورت واقعیت است که گروههای انسانریخت هوموارکتوس برای هزاران سال و از حداقل یک و نیم میلیون سال پیش در شرق و جنوب شرق آسیا میزیستهاند. پرسش مهم در اینجا است که آیا آنها تا زمانی که موج دیگر مهاجرتی انسانهای مدرن که از شرق آفریقا به سمت شرق توسط روی داده است، مانده بودند؟ دادههای مطالعاتی دی انی ای قدیمی نشان میدهد که گونه ما (انسان مدرن) حداقل با دو تای دیگر ( و شاید حتی بیشتر) شامل انسان نئاندرتال و دنیسوا آمیزش منجر به تولید فرزند در خارج از قاره افریقا داشته است، در نتیجه این فرضیه پیش کشیده میشود که ایا امکان دارد مثلا یکی از این آمیزشهای انسان مدرن در مناطقی نظیر جزایر فلیپین بوده باشد؟
لینک مقاله به پیوست می باشد و امیدوارم از خواندن آن لذت ببرید.
https://www.nature.com/articles/s41586-018-0072-8
سامان حیدری گوران، موزه نئاندرتال آلمان
جامعه باستانشناسی ایران Society for Iranian Archaeology ©
