در گذشته مردم خرید و فروش را با پول انجام نمی‌دادند. به جای پول، کالایی را با کالایی که نیاز داشتند داد و ستد می‌کردند. این داد و ستد کالاها یا خدمات، تهاتر نامیده می‌شود. در آغاز، این روش داد و ستد کارآیی داشت اما با تطور و پیچیده‌تر شدن جوامع بشری، برخی نیازها باعث به وجود آمدن روش های پایدارتر و یا کارآمدتر در داد و ستدها شد. بسیاری جوامع در دنیا سرانجام به بهره گرفتن از پول رسیدند که ارزش آن برپایه موادی بود که از آن ساخته می‌شد. این گونه پول با نام «پول سکه» شناخته می‌شود و ارزشش با فلز گرانب‌هایی که از آن ساخته شده تضمین می‌شود.
نخستین سکه‌ها در اصل از مس و سپس آهن ساخته می‌شدند چرا که موادی سخت بودند که از آن‌ها اسلحه نیز ساخته می‌شد. به کارگیری سکه آسان بود چون به جای وزن کردن می‌شد آن‌ها را شمرد. سکه‌ها قابل اعتماد بودند و وسیله‌ای کارآمد در داد و ستدها بودند چرا که موجب رونق چشمگیر در اقتصاد باستان شدند. نخستین گونه سکه در بین النهرین باستان و در حدود ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد به کار رفته است که شِکِل نامیده می‌شد.
چکیده داستان پول آغاز تا جنگ جهانی دوم را می‌توانید از لینک زیر ببینید و بخوانید.
http://www.ancient-origins.net/history-ancient-traditions/barter-bills-and-banknotes-5000-year-history-money-007109
جامعه باستان شناسی ایران Society for Iranian Archaeology©

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *